مقدّمه اما مقدمه : پس در آن چند فصل است : فصل اول : در اثبات وجوب وجود معصوم عليه السّلام در اين عصر است . فصل دوم : در اثبات اينكه معصومى كه وجود آن واجب است در اين عصر ، امام است نه پيغمبر و آن امام حجة بن الحسن العسكرى عليه السّلام باشد ، نه امام ديگر . فصل سوم : در اثبات اينكه آن بزرگوار در اين اعصار ، غايب و مستور از انظار و ابصار است و دليل بر اين مطلب نيز امورى است . فصل چهارم : در شبهات خصم عنود و دفع آنها . فصل پنجم : در بيان عدم جواز ذكر اسم آن حضرت و امكان رؤيت آن جناب در زمان غيبت ، و در آن دو مطلب است .